Dobra wiadomość: nie ma rodzajów
Zanim wejdziemy w rodzinę, jedna rzecz, która Ci ułatwi życie. Jeśli uczyłeś się kiedyś niemieckiego, pamiętasz der/die/das — trzy rodzaje, których trzeba było uczyć się razem z każdym rzeczownikiem. Angielski tego nie ma. Stół, lampa i dziecko są tak samo „nijakie”: mówisz o nich it.
Rodzaj pojawia się wyłącznie tam, gdzie jest naprawdę — przy ludziach (he, she) i przy zwierzętach, które traktujemy jak domowników. To wszystko. W zamian angielski wymaga od Ciebie dwóch rzeczy, których polski nie zna, i tym zajmiemy się w tej lekcji:
- osobnego czasownika na posiadanie — have got,
- końcówki przynależności ’s, która zastępuje całą polską odmianę („Marka”, „siostry”, „rodziców”).
Rodzina
Angielskie nazwy członków rodziny są krótsze niż polskie i mają wersje oficjalne oraz domowe — jak nasze „matka” i „mama”. W rozmowie prawie zawsze usłyszysz tę drugą.
| Oficjalnie | Domowo | Znaczenie |
|---|---|---|
| mother | mum | matka / mama |
| father | dad | ojciec / tata |
| grandmother | grandma, nan | babcia |
| grandfather | grandad | dziadek |
| children | kids | dzieci |
cousin [ˈkʌzn̩] to i kuzyn, i kuzynka — angielski nie rozróżnia płci w tym słowie. Podobnie partner i friend. Jeśli płeć jest ważna, dopowiada się: my cousin — she’s a nurse.
Teściowa to mother-in-law, szwagier brother-in-law. Dosłownie „matka w świetle prawa”. Liczbę mnogą tworzy pierwszy człon: two brothers-in-law, nie „brother-in-laws”.
Dialog — The family photo
Czasownik have got (mieć)
Po angielsku „mam” można powiedzieć na dwa sposoby: I have albo I have got. W Wielkiej Brytanii w mowie codziennej wygrywa have got — i to jego uczymy jako podstawowego.
| Osoba | Pełna forma | Skrót (mowa) | Przeczenie |
|---|---|---|---|
| ja | I have got | I’ve got | I haven’t got |
| ty / wy / pan | you have got | you’ve got | you haven’t got |
| on | he has got | he’s got | he hasn’t got |
| ona | she has got | she’s got | she hasn’t got |
| ono / to | it has got | it’s got | it hasn’t got |
| my | we have got | we’ve got | we haven’t got |
| oni / one | they have got | they’ve got | they haven’t got |
has idzie wyłącznie z he, she, it — czyli tam, gdzie po polsku powiedziałbyś „on / ona / ono”. Wszędzie indziej have. Ta trójka wróci w lekcji 3 przy końcówce -s w present simple: to ta sama reguła.
Pytania i przeczenia
Tak jak przy to be — pytanie robi się zamianą miejscami, bez żadnego do:
| Twierdzenie | Pytanie | Krótka odpowiedź |
|---|---|---|
| You’ve got a sister. | Have you got a sister? | Yes, I have. / No, I haven’t. |
| She’s got two children. | Has she got children? | Yes, she has. / No, she hasn’t. |
Na pytanie Have you got a car? Anglik odpowie Yes, I have, nie samo Yes. Samo „yes” brzmi szorstko, prawie opryskliwie. Zapamiętaj wzór: yes/no + podmiot + ten sam czasownik.
Liczba mnoga
W większości wypadków wystarczy dodać -s. Reszta to cztery wzory pisowni i garść form, których trzeba nauczyć się osobno — ale jest ich naprawdę niewiele.
| Wzór | Kiedy | Przykład |
|---|---|---|
| + s | domyślnie | brother → brothers |
| + es | po s, x, z, ch, sh | box → boxes |
| y → ies | spółgłoska + y | family → families |
| y → ys | samogłoska + y | boy → boys |
| f/fe → ves | część słów na -f | wife → wives |
Formy, których trzeba nauczyć się osobno
W piśmie różni je jedna litera, ale w mowie różnica jest w pierwszej sylabie: woman [ˈwʊmən] kontra women [ˈwɪmɪn]. Polak odruchowo czyta obie tak samo — i wtedy nie słychać, czy mówi o jednej kobiecie, czy o wielu.
Przynależność: końcówka ’s
Polski odmienia rzeczownik („mama Marka”, „samochód siostry”). Angielski nie odmienia nic — dokleja ’s do właściciela i stawia go przed rzeczą. To odwrotna kolejność niż w polskim, i to właśnie myli najbardziej.
mama Marka
angielski — właściciel idzie pierwszy
Marek’s mother
| Sytuacja | Zasada | Przykład |
|---|---|---|
| jeden właściciel | + ’s | my sister’s car |
| liczba mnoga na -s | tylko apostrof | my parents’ house |
| mnoga nieregularna | + ’s | the children’s room |
| imię kończące się na s | + ’s (obie wersje dopuszczalne) | Thomas’s dog |
She’s a nurse to she is, a She’s got a car to she has. Ten sam zapis, dwa różne czasowniki. Rozstrzyga to, co stoi dalej: po ’s w znaczeniu „ma” prawie zawsze idzie got.
Końcówki ’s używamy przy ludziach i zwierzętach. Przy przedmiotach naturalniej brzmi of: the door of the car, nie „the car’s door”. Wyjątek robią miejsca i czas: today’s lesson, Poland’s history.
Wskazywanie: this, that, these, those
Polski ma jedno „ten/ta/to” i pomaga sobie gestem. Angielski rozróżnia odległość i liczbę — cztery słowa, dwie osie.
| blisko (tu) | daleko (tam) | |
|---|---|---|
| jeden | this book | that book |
| wiele | these books | those books |
Przedstawiając się przez telefon, Anglik mówi Hello, this is Marek — nie I am Marek. Tak samo pytając: Who’s this?
Liczby od 20 do 100
Dziesiątki tworzy końcówka -ty, a liczby złożone pisze się z myślnikiem: twenty-one. Uwaga na trzy formy, które nie idą wprost od podstawy.
Po polsku „mam trzydzieści lat”, po angielsku I am thirty. Zdanie I have thirty years jest niepoprawne i słychać w nim kalkę. Pełna forma to I’m thirty years old, ale samo I’m thirty wystarczy.
Opis osoby
Do opisu wyglądu i charakteru używa się to be (jaki ktoś jest) albo have got (co ktoś ma). Ta różnica jest ta sama co w polskim, więc idzie łatwo:
| Konstrukcja | Do czego | Przykład |
|---|---|---|
| to be + przymiotnik | cecha | My sister is tall and funny. |
| have got + rzeczownik | co ktoś ma | She’s got long hair and blue eyes. |
| to be + wiek | ile lat | My brother is twenty-five. |
Polskie „wysoki, wysoka, wysocy” to po angielsku zawsze tall. Nie ma liczby mnogiej ani rodzaju: two tall women — bez żadnego „-s” przy tall. To jedna z najprzyjemniejszych rzeczy w tym języku.
Czytanka: My family
Słownictwo lekcji 2
Ćwiczenia podsumowujące
Podsumowanie
Pięć rzeczy, które musisz wynieść z tej lekcji
- Angielski nie ma rodzajów — rzeczy to it.
- has tylko przy he/she/it, wszędzie indziej have.
- Właściciel idzie pierwszy: Marek’s mother — odwrotnie niż po polsku.
- Wiek przez to be: I’m thirty, nigdy I have thirty years.
- Przymiotnik się nie odmienia: two tall women.
Can you do this? — sprawdź się bez patrzenia
Odpowiedz na głos, potem sprawdź w lekcji:
Opisz na głos swoją rodzinę — trzy, cztery zdania, po imieniu i wieku każdej osoby. To ćwiczenie, którego nie da się zrobić „w głowie”: dopiero mówiąc, zauważysz, których słów Ci brakuje. Potem przećwicz je na fiszkach.